Sabahın Sessizliği ve Zeytin Ağaçları Buna da Göz Atın: Yumurtalıklar neden çalışmaz ? Güneş daha doğmamışken uyandım. Sabahın o sessizliğini, kaybolan rüzgarın uğultusunu her zaman çok severim. Kahvemi alıp pencerenin önüne oturdum; bahçeye bakarken kalbim tuhaf bir heyecanla atıyordu. Zeytin ağaçlarımız… Onlar sadece ağaç değildi, geçmişin küçük parçalarıydı sanki. Babamın elleriyle dikilmiş, dedemin anlattığı hikâyelerle büyütülmüşlerdi. Ama bu sabah farklıydı. Gözlerim zeytinlerin kabuklarına takıldı ve içimde bir sıkıntı hissettim. Kabuklu bitlerin izleri vardı; küçük ama sinsi, yaprakların altında gizlenen o minik canlılar. Onları fark edince içim burkuldu. “Zeytin kabuklu biti ilaçlama zamanı gelmiş,” dedim kendi kendime. Bu basit cümleye rağmen…
Yorum Bırak